Rotatorcuffproblemen

Rotatorcuffproblemen verwijzen naar aandoeningen van de rotatorcuff, een groep van vier pezen en spieren rondom het schoudergewricht (supraspinatus, infraspinatus, teres minor en subscapularis). Deze structuren stabiliseren het schoudergewricht en helpen bij het heffen en draaien van de arm.

Veel voorkomende oorzaken zijn overbelasting door repetitieve armenbewegingen, ouderdomsdegeneratie van de pezen en trauma zoals een val of plotselinge heffing. Aandoeningen omvatten tendinopathie en tendinitis, evenals gedeeltelijke (partial-thickness) of volledige scheuring (ruptuur) van de pezen.

Symptomen zijn pijn aan de voor- of zijkant van de schouder die verergert bij heffen boven schouderhoogte, ’s nachts pijn, zwakte en beperkte mogelijkheid tot abductie of externe rotatie. Diagnose begint met een lichamelijk onderzoek en kan worden bevestigd met beeldvorming zoals echografie of MRI; röntgenfoto’s helpen bij het beoordelen van botstructuren.

Behandeling is meestal conservatief: rust, ijs, ontstekingsremmers en fysiotherapie gericht op rotator cuff-versterking en scapulaire stabiliteit; aanpassingen van activiteiten; en soms corticosteroïde injecties. Bij stevige scheuring of falen van conservatieve behandeling kan chirurgie nodig zijn, vaak arthroscopische rotator cuff-reparatie. Na operatie volgt revalidatie met immobilisatie en progressieve oefentherapie.

Prognose varieert, maar veel patiënten verbeteren met conservatieve behandeling. Degeneratieve tendinopathie kan langer aanhouden, vooral bij oudere patiënten. Preventie omvat een goede warming-up, regelmatige scapulaire en rotator cuff-oefeningen, juiste techniek bij overhead-activiteiten en het aanpassen van belastingen om overbelasting te voorkomen.