Risicogroottes

Risicogroottes zijn een manier om de ernst van risico's in kaart te brengen. In risk management verwijst de term naar de grootte of het gewicht van een risico binnen een systeem, proces of activiteit. Risicogroottes worden gebruikt om prioriteiten te stellen en beheersmaatregelen te richten op de grootste dreigingen.

Een veelgebruikte basisdefinitie is dat risico de kans op een gebeurtenis vermenigvuldigt met de impact ervan. In symbolen: R = P × I, waarbij P de waarschijnlijkheid is en I de consequentie. Risicogroottes kunnen daardoor zowel kans- als impactcomponenten omvatten en worden vaak uitgedrukt als een score of verwachting.

Methoden om risicogroottes te bepalen variëren van kwalitatieve tot kwantitatieve benaderingen. Kwalitatieve systemen gebruiken risicomatrices en beoordelingen in categorieën zoals laag, middel en hoog. Kwantitatieve methoden berekenen verwachte schade, verwachte waarde of verdelingen via simulaties en probabilistische analyses.

Toepassingsgebieden zijn onder andere bouw en industrie, gezondheidszorg, financiën en informatiebeveiliging. Door risico’s te rangschikken op basis van hun risicogrootte kunnen organisaties prioriteiten stellen, budgetten toewijzen en beheersmaatregelen evalueren.

Beperkingen bestaan uit onzekerheid in de inschattingen, subjectiviteit bij kwalitatieve scores en de veronderstelling van onafhankelijke risico’s. Verdwaling kan optreden bij samengestelde risico’s die elkaar beïnvloeden, en risico’s veranderen over tijd, waardoor regelmatige herbeoordeling nodig is.