Receptorinteracties

Receptorinteracties verwijzen naar de interacties waarbij receptoren op cellen betrokken zijn bij het ontvangen, doorgeven en integreren van signaalinformatie. Deze interacties kunnen plaatsvinden tussen receptoren onderling (receptor-receptor interacties), tussen receptoren en liganden, of tussen receptoren en co-receptoren. Ze bepalen of en hoe een cel reageert op extracellulaire signalen en spelen een cruciale rol in signaaltransductie en celspecialisatie.

Receptor-receptor interacties omvatten dimerisatie en oligomerisatie van membraanreceptoren, zoals receptor tyrosine kinases die vaak activatie vereisen van dimerisatie, en GPCRs die zowel homodimeren als heterodimeren kunnen vormen. Dit vergroot of verandert ligandbinding en signaalpatronen.

Receptor-ligand interacties betreffen binding van liganden aan receptoren, met kenmerken als affiniteit en kinetiek (k_on, k_off). Activatie treedt op wanneer de receptor een conformational verandering ondergaat; liganden kunnen full agonisten, partiële agonisten, antagonisten of inverse agonisten zijn.

Cross-talk en transactivatie: signalen kunnen van de ene receptor naar een andere leiden; GPCRs kunnen RTKs transacteren via proteolyse van voorlopers of via downstream effectoren; co-receptoren zoals integrins of afgeleide moleculen moduleren signalering.

Methoden en context: interacties worden bestudeerd met co-immunoprecipitatie, FRET/BRET, crosslinking, en biochemische bindingstudies; structurele methoden zoals cryo-EM dragen bij aan begrip van interfaces. Receptorinteracties hebben implicaties voor farmacologie en ziektebehandeling: veranderde interacties kunnen leiden tot onjuiste signaaldoorgifte en ze vormen doelwitten voor geneesmiddelen.