Privacybezwaren

Privacybezwaren zijn formele geluiden die een betrokkene kan maken tegen de verwerking van zijn of haar persoonsgegevens. In de Europese Unie zijn deze rechten vastgelegd in artikel 21 van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG/GDPR). Het doel is de controle van individuen over hun eigen data te versterken en verwerkingsdoeleinden kritisch te toetsen.

Het recht om bezwaar te maken geldt vooral voor verwerking die is gebaseerd op een gerechtvaardigd belang of op het publieke belang, en voor directe marketing of profilering. Voor verwerking op basis van toestemming geldt daarnaast een aparte regel: de betrokkene kan toestemming intrekken. In het geval van directe marketing geldt het bezwaar doorgaans met onmiddellijke werking; de betrokken verwerking moet stoppen. Bij verwerking op basis van gerechtvaardigde belangen of openbaar belang geldt dat de werkgever of organisatie moet stoppen, tenzij zij kunnen aantonen dat er zwaardere, legitieme belangen bestaan die opwegen tegen de belangen van de betrokkene.

Procedures for het maken van een privacybezwaar verschillen per organisatie, maar meestal geldt: een formeel bezwaar indienen bij de verwerker of de verantwoordelijke voor gegevensverwerking via een aangewezen contactkanaal. De verwerking mag in principe tijdelijk blijven voortduren tijdens de beoordeling, maar bij directe marketing moet de verwerking vaak direct stoppen. De verantwoordelijke moet binnen een maand reageren; die termijn kan in complexe gevallen met twee maanden worden verlengd, met een toelichting. Als het bezwaar gegrond wordt verklaard, stopt de verwerking of wordt deze aangepast. Indien het bezwaar ongegrond wordt verklaard, kan de betrokkene een beroep doen bij de nationale toezichthouder, zoals de Autoriteit Persoonsgegevens in Nederland.