Onderhoudsstrategieën

Onderhoudsstrategieën verwijzen naar de planmatige benaderingen voor onderhoud van assets met als doel beschikbaarheid, betrouwbaarheid en veiligheid te waarborgen, terwijl kosten en uitval worden geminimaliseerd. Ze variëren in het tijdstip en de methode van onderhoud, en in de informatie die ten grondslag ligt aan de beslissingen.

De belangrijkste typen zijn onder meer: reactief onderhoud, waarbij acties pas worden ondernomen na een storing; preventief of proactief onderhoud, dat periodiek of op basis van gebruik geschiedt om storingen te voorkomen; en voorspellend onderhoud (predictief of condition-based), dat voortkomt uit data-analyse en conditie-indicatie om onderhoudsmomenten te voorspellen. Reliability-Centered Maintenance (RCM) richt zich op betrouwbaarheid en risico’s om te bepalen welke onderhoudsacties noodzakelijk zijn, terwijl Total Productive Maintenance (TPM) een gezamenlijke aanpak onder productie en onderhoud beoogt om storingen zoveel mogelijk bij de bron te voorkomen. Ook risicogebaseerd onderhoud (RBM) prioriteert acties op basis van het verwachte risico en impact van uitval.

Bij het kiezen van een strategie spelen factoren zoals asset-criticiteit, beschikbaarheid van data, investerings- en onderhoudskosten, downtime-impacts en veiligheid een grote rol. Implementatie vereist doorgaans een duidelijke asset-database, proces- en conditietmonitoring, data-analyse en een onderhoudsplanning met duidelijke KPI’s. Veelgebruikte maatstaven zijn beschikbaarheid, MTBF (mean time between failures), MTTR (mean time to repair), OEE en onderhoudskosten. De toepassing varieert per sector, maar het doel blijft consistente prestaties en kostenbeheersing.