Omnipotentie

Omnipotentie, of omnipotence, is het theologische en filosofische concept dat onbeperkte macht beschrijft. In veel theïstische tradities wordt het toegekend aan de opperste schepper en verwijst het naar het vermogen om alles te realiseren wat logisch mogelijk is.

Een vaak gebruikte nuance is dat omnipotentie niet vereist het vermogen om logische tegenstrijdigheden te volbrengen. Daarom wordt omnipotentie doorgaans gedefinieerd als het vermogen om alle mogelijke uitkomsten te realiseren die niet in strijd zijn met de aard van het wezen en de wetten van de logica.

Sommige discussies onderscheiden bijvoorbeeld tussen de kracht om alles te doen wat logisch mogelijk is en de mogelijkheid om het verleden te veranderen of de natuurlijke orde te verdringen. In deze benaderingen ligt de nadruk op wat zinvol, coherent of metafysisch acceptabel kan zijn.

Historisch verschijnt omnipotentie in de oudheid en werd verder ontwikkeld in joods-christelijke en islamitische scholastiek. Filosofen zoals Aristoteles bespraken potentie en actualiteit, terwijl middeleeuwse theologen als Thomas van Aquino de formulering verder brachten binnen het kader van goddelijke macht, kennis en goedheid.

In de hedendaagse discussie staat omnipotentie centraal bij het probleem van het kwaad, voorzienigheid en de verhouding tussen macht en beperking bij een volmaakt wezen.