Omgevingdruk

Omgevingdruk (ook gespeld als omgevingsdruk) is de druk die wordt uitgeoefend door de omringende omgeving op een voorwerp of organisme. In de praktijk verwijst men vaak naar atmosferische druk in de lucht, maar de term geldt ook voor de druk die een vloeistof uitoefent op zijn omgeving of op voorwerpen die zich erin bevinden. Zo is er bijvoorbeeld de hydrostatische druk die diepte in water met zich meebrengt.

De omgevingsdruk wordt doorgaans gemeten met een barometer of soortgelijke drukmeter. Eenheden zijn onder meer pascal (Pa), hectopascal (hPa), bar en atmosfeer (atm). Op zeeniveau bedraagt de atmosferische druk ongeveer 101 325 Pa (≈1013,25 hPa of 1 atm). Door weersomstandigheden en lokale omstandigheden kan deze waarde fluctueren.

De omgevingsdruk varieert met hoogte en diepte. In de atmosfeer neemt de druk af naarmate de hoogte toeneemt; in vloeistoffen stijgt de druk met diepte. Voor water ligt de toename ongeveer bij 1 bar per circa 10 meter diepte, afhankelijk van de dichtheid van de vloeistof. De exacte waarde wordt beïnvloed door temperatuur, samenstelling en dichtheid van het medium.

Toepassingen en belang: in de luchtvaart en ruimtevaart wordt de cabinedruk geregeld om reizigers een comfortabele en veilige druk te bieden; bij technische ontwerpen moet de omgevingsdruk bestand zijn tegen externe krachten. In de duikwereld bepaalt de omgevingsdruk de ademgastoevoer en decompressieschema’s. In de meteorologie is de atmosferische druk een belangrijke variabele bij weer en stormontwikkeling.

Zie ook: atmosferische druk, absolute druk, gauge druk, barometer.