Meervoudsvorm

Meervoudsvorm is de vorm van een woord die aangeeft dat er meer dan één exemplaar van dat woord is. In het Nederlands wordt de meervoudsvorm meestal gevormd door een suffix toe te voegen aan de stam, vooral -en of -s. De meeste zelfstandige naamwoorden krijgen hun meervoud door -en, bijvoorbeeld boek → boeken, boom → bomen, huis → huizen, kind → kinderen, hoofd → hoofden, vis → vissen, stad → steden. Woorden die eindigen op een klinker of een klank die beter leesbaar is met een -s krijgen vaak alleen -s, zoals auto → auto's en foto → foto’s. Bij leenwoorden uit het buitenland geldt vaak dezelfde -s-regel, soms met een apostrof om misverstanden te voorkomen (auto’s, foto’s).

Er bestaan ook onregelmatige meervouden en stemveranderingen in de stam. Voorbeelden zijn man → mannen, vrouw → vrouwen, mens → mensen, kind → kinderen, speller → spelers. Sommige woorden laten een klinkerverandering of klankwijziging zien in het meervoud, zoals huis → huizen en brood → broden, en stamveranderingen bij bijvoorbeeld boom → bomen. Daarnaast vormen veel woorden met -aar, -eer of -ier hun meervoud met -aren, -eren of -iërs (leraar → leraren; reiziger → reizigers).

In gebruik hangt de meervoudsvorm vaak samen met lidwoorden en telwoorden. Meervoudige zelfstandige naamwoorden krijgen meestal het bepaald lidwoord de (de boeken, de tafels) en verliezen het onbepaalde lidwoord in het enkelvoud (een boek → meerdere boeken). Sommige woorden behoren tot de groep meervoudswoorden die uitsluitend in het meervoud voorkomen (meervoudig termen).