Macroporiteit

Macroporiteit is een term uit de poreuze media die verwijst naar het aandeel van het poreuze volume dat bestaat uit macroporiën: grote poriën. In bodemkunde wordt vaak een grens van circa 0,08 millimeter in diameter aangehouden; poriën groter dan deze waarde vormen de macroporiën. De exacte drempel kan per context variëren, afhankelijk van de onderzochte schaal en meetmethode.

In bodems speelt macroporiteit een cruciale rol voor drainage, beluchting en snelle watertoevoer. Macroporiën ontstaan onder andere door voedsel- en waterwegende biota zoals wormen, wortels en gesteenteplitsing, maar ook door bodemstructuur en menselijke bewerkingen zoals tillage of mechanische compressie. Een hogere macroporiteit bevordert infiltratie en aeratie, maar kan leiden tot preferentiële stroming en snellere uitspoeling van nutriënten of verontreinigingen. De mate van macroporiteit kan veranderen met seizoenen, beworteling en bodembiologie, en is daarmee een belangrijke indicator voor bodemgezondheid en waterbeheer.

In andere materialen, zoals keramiek, beton en filtratiematerialen, verwijst macroporiteit naar grote poriën die de permeability vergroten, vaak ten koste van stevigheid. Zulke porositeit wordt ingezet voor filtratie, warmte- en massaoverdracht, of in biologische constructies zoals bot-achtige scaffolds.

Meetmethoden voor macroporiteit omvatten beeldvormingstechnieken zoals röntgencomputertomografie (CT), dye-tracer infiltratie testen en aanvullende technieken zoals mercury-intrusiethermografie om poriegroei en -distributie te karakteriseren.