MP3audioindeling

MP3 audio indeling is een digitale audio-indeling die lossy compressie van PCM-audio mogelijk maakt. Het is een implementatie van MPEG-1 Audio Layer III en, voor sommige bestanden, MPEG-2 Audio Layer III, en wordt wereldwijd aangeduid als MP3. Door psychoacoustische modellering worden minder hoorbare delen van het audiosignaal weggefilterd om datareductie te realiseren.

Technisch gezien codeert MP3 audio in frames van 1152 samples en gebruikt het een combinatie van perceptueel coderingsmodel en transformcodering. Het ondersteunt mono en stereo, verschillende sample rates (meestal 44,1 kHz, 48 kHz; ook 32 kHz is mogelijk) en verschillende bitrates. MP3 biedt zowel constante bitrate (CBR) als variabele bitrate (VBR); gangbare instellingen liggen tussen ongeveer 128 en 320 kbps, waarbij hogere bitrates doorgaans betere kwaliteit leveren.

Inhoud en metadata: MP3-bestanden bevatten vaak ID3-tags waarmee songtitels, artiesten en andere metadata kunnen worden opgeslagen. Bestanden krijgen meestal de extensie .mp3. MP3 heeft brede compatibiliteit en wordt ondersteund door de meeste mediaspelers, smartphones, auto’s en streamingdiensten.

Historische context: MP3 werd eind jaren 1980 tot 1990 ontwikkeld door Fraunhofer IIS en partners en werd opgenomen in ISO/IEC-normen als deel van MPEG-1 Audio en MPEG-2 Audio. Door de combinatie van efficiënte kwaliteit-waarde en brede hardware-ondersteuning groeide MP3 uit tot een dominante standaard voor digitale muziek.

Licenties en patenten: aanvankelijk waren patenten vereist voor het gebruik van MP3 via licenties. In de loop van het decennium en vooral tegen 2017–2019 zijn veel relevante patenten verlopen in tal van jurisdicties, waardoor licentiebarrières afnamen, hoewel licentievoorwaarden per land kunnen verschillen. MP3 blijft ondanks de opkomst van nieuwere codecs zoals AAC wijdverspreid toegepast en wordt nog steeds gezien als een standaard voor opslag en uitwisseling van digitale muziek.