Luminantieniveau

Luminantieniveau is de mate van helderheid van een oppervlak zoals waargenomen door het menselijk oog, uitgedrukt als luminantie. Luminantie is de hoeveelheid licht die per tijdseenheid in een bepaalde richting door een oppervlak stroomt, gemeten in cd/m² (ook wel nits genoemd). Het begrip verwijst naar de zichtbare helderheid van een oppervlak dat licht uitstraalt of reflecteert.

Het onderscheid met illuminantie is dat illuminantie (lux) meet hoeveel licht een oppervlak van buitenaf ontvangt, terwijl luminantie gaat over hoe helder het oppervlak zelf lijkt vanuit een bepaalde kijkhoek. Luminantieniveau is dus gerelateerd aan waarneming en zichtlijn, en hangt af van de eigenschappen van het oppervlak en de waarnemer.

Metingen en normen: voor het bepalen van luminantieniveau gebruikt men luminantiemeters of spectroradiometers. Omdat luminantie afhankelijk is van kijkhoek, oppervlakte-eigenschappen zoals glans en textuur, en omgevingsverlichting, worden vaak metingen op meerdere hoeken en under verschillende lichtomstandigheden uitgevoerd. Eenheden zijn cd/m²; in sommige contexten wordt ook de term nit gebruikt.

Typische waarden: dagelijkse omgevingen variëren van enkele tientallen tot duizenden cd/m². Een standaard computerscherm ligt vaak tussen 200 en 350 cd/m²; HDR-schermen kunnen 1000 cd/m² of hoger bereiken; buitenoppervlakken in fel zonlicht kunnen vele duizenden cd/m² uitstralen.

Toepassingen: luminantieniveau is cruciaal bij calibratie en kwaliteitscontrole van beeldschermen en camera’s, bij ontwerp en evaluatie van verlichting in arquitectuur en media, en bij fotografische en cinematografische toepassingen waar waargenomen helderheid een rol speelt.

Zie ook: luminantie, luminantieniveau, illuminantie, cd/m², nit.