Lijnkwaliteit

Lijnkwaliteit verwijst naar de waargenomen scherpte, continuïteit en consistentie van lijnen in beeld- of drukwerk. Het begrip omvat zowel rechte als gebogen lijnen en de overgang tussen lijnen en randen. Een hoge lijnkwaliteit draagt bij aan leesbaarheid, esthetiek en nauwkeurigheid in grafisch ontwerp, cartografie en productieprocessen.

In digitale media wordt lijnkwaliteit bepaald door rendering en outputinstellingen. Belangrijke factoren zijn resolutie (DPI), anti-aliasing, subpixelrendering en de gekozen lijnbreedte. De hoek van verbindingen, cap- en join-stijlen en onderliggende pixelstructuur beïnvloeden hoe vloeiend een lijn oogt. Bij lage resolutie kan een lijn blokkerig lijken; bij hoge resolutie krijgt men een vloeiende rand.

Bij drukwerk hangt lijnkwaliteit af van de reproduceerbaarheid van lijnen en de screening. Factoren zijn drukresolutie, inkttroom, papierkwaliteit en registratienauwkeurigheid. Dot gain en onjuiste screening kunnen randen vervormen. Een nauwkeurige lijnkwaliteit vereist passende RIP-instellingen, kalibratie en proefdrukken voor kwaliteitsbewaking.

Lijnkwaliteit kan objectief worden beoordeeld met beeldanalyse-software die randen, jitter, afwijking en kromming meet, maar ook via proefdrukken en visuele beoordeling. In vakgebieden zoals cartografie en grafisch ontwerp bestaan normen en richtlijnen voor lijndiktes en tolerantie. Regelmatige kwaliteitscontroles helpen inconsistenties te voorkomen en de leesbaarheid te behouden.