Laadstromen

Laadstromen is de elektrische stroom die vloeit tijdens het opladen van een energieopslag of het laden van een component. In de praktijk gaat het vaak om de stroom die in batterijen, condensatoren of andere opslagmedia wordt gepompt om energie op te slaan, maar het begrip kan ook verwijzen naar de laadstroom in een circuit wanneer een voeding wordt aangesloten op een opslag of belasting.

Bij batterijen hangt de laadstroom af van de gebruikte chemie en de laadmethode. Een gangbare benadering bij lithium-ionbatterijen is constant current–constant voltage (CC-CV): tijdens het vroege stadium wordt een constante stroom aangehouden tot de spanning van de cel een bepaald maximum bereikt, waarna de stroom geleidelijk afneemt terwijl de spanning constant blijft totdat de batterij volledig is opgeladen. De maximale laadstroom wordt beperkt door de batterij-, laadapparaat- en kabelspecificaties en beïnvloedt efficiëntie, warmteontwikkeling en levensduur.

Bij condensatoren is de laadstroom afhankelijk van de bronimpedantie en de geleverde spanning. De oplaadreactie volgt doorgaans I = C dV/dt; een hogere bronweerstand of een grotere waarde van de condensator verlaagt de oplaadstroom en vertraagt de opbouw van de spanning. In praktijksituaties kan een inrush-stroom bij aansluiting aanzienlijk zijn, vooral bij ongeëgal-in- of ongeregelde voedingen.

Veiligheid en beheer van laadstromen zijn cruciaal: overbelasting, warmteontwikkeling en verkeerde laadprofielen kunnen schade veroorzaken. Laadstromen worden vaak beperkt door laadapparatuur, beveiligingscircuits en standaarden om betrouwbare en veilige oplaadprocessen te garanderen.