Kooldioxideverwijdering

Kooldioxideverwijdering verwijst naar processen die kooldioxide uit de atmosfeer verwijderen en vastleggen, met als doel de concentratie van CO2 in de lucht te verlagen en klimaatverandering tegen te gaan. Het omvat zowel natuurlijke als technologische benaderingen en kan onderdeel zijn van strategieën voor netto-nul emissies en klimaatbeleid.

Natuurlijke kooldioxideverwijdering vindt plaats via biosfeerprocessen zoals bosherstel en herplanting, bos- en veenbodemverbetering, bodems met hoger organische koolstofgehalte, en de opname van CO2 door oceanen. Technologische benaderingen omvatten directe luchtverwijdering (Direct Air Capture) met opslag, opslag van CO2 bij BECCS, koolstofmineralisatie en andere vormen van ondergrondse opslag.

De effectiviteit hangt af van permanente opslag en robuuste monitoring. DACCS en BECCS kunnen aanzienlijk bijdragen aan klimaatdoelstellingen, maar zijn energie-intensief en vereisen grootschalige infrastructuur, wat kosten en landgebruik met zich meebrengt. Ook bestaan er zorgen over mogelijke lekkages en rebound-emissies. Levenscyclusanalyses en schaarste aan goedkope stroom beïnvloeden de haalbaarheid.

Gouvernementele en internationale kaders spelen een rol bij normen, certificering en toezicht. Kwesties van rechtvaardigheid, toegang tot financiële middelen en governance op mondiaal niveau spelen eveneens een rol.

Metingen en verificatie (MRV) en onafhankelijke audits zijn essentieel om de effectiviteit, duurzaamheid en permanente opslag te waarborgen. De toekomstige rol van kooldioxideverwijdering hangt af van technologische innovatie, beleidsondersteuning en economische haalbaarheid.