Inwisselbaarheid

Inwisselbaarheid is een term uit economie en financiën die verwijst naar de eigenschap dat een waarde-instrument of middel kan worden ingewisseld tegen een afgesproken tegenwaarde, doorgaans contant geld of een andere munt of waardeobject. Het concept draait om de mogelijkheid om een instrument te omzetten in zijn oorspronkelijke of vaste waarde op verzoek of op een vast moment.

In financiële contexten wordt gesproken van inwisselbare effecten wanneer de houder recht heeft om het instrument te verzilveren tegen een vooraf bepaalde prijs of tegenwaarde. Voorbeelden zijn obligaties die bij vervaldatum of op een bepaald moment kunnen worden uitbetaald tegen nominale waarde, of krediet- en vastrentende instrumenten die onder opgelegde voorwaarden kunnen worden ingeleverd. Een andere verwante notie is omwisselbaarheid, meestal benut voor instrumenten die kunnen worden gewisseld voor een andere effectenaanbieder of – soort (bijvoorbeeld omwisselbare obligaties). Inwisselbaarheid legt de nadruk op de inwissel- of verhandelingsrecht voor contant geld of waardevolle tegenwaarde, terwijl omwisselbaarheid vaker duidt op vervanging door een andere waardepapier.

In een consumentencontext komt inwisselbaarheid terug in cadeaubonnen, vouchers en soortgelijke tegoeden die kunnen worden ingewisseld voor goederen of diensten tot een vast bedrag. De praktische werking hangt af van de voorwaarden van de uitgever, waaronder vervaldata, verhandelbaarheid en eventuele beperkingen.

Economisch gezien verhoogt inwisselbaarheid de liquiditeit en verlaagt het renterisico voor houders, maar legt het ook verplichtingen op aan de uitgevende partij, die onderhevig kan zijn aan solvabiliteits- en regelgevingseisen.

Zie ook: liquiditeit, redeemability, obligaties, vouchers.