Inflatiecorrecties

Inflatiecorrecties verwijst naar aanpassingen van geldbedragen om de koopkracht te beschermen tegen inflatie. Het doel is om de reële waarde van lonen, pensioenen, uitkeringen en contractprijzen te handhaven wanneer prijzen stijgen.

In de praktijk gebeurt een inflatiecorrectie meestal met een prijsindex, zoals de consumentenprijsindex (CPI). Een bedrag A dat op een bepaald moment vaststaat, wordt vermenigvuldigd met een factor gelijk aan CPI_t / CPI_base, waarbij CPI_t de huidige index is en CPI_base de index in het basisjaar. Het resultaat is A_t = A_0 × (CPI_t / CPI_base). De correctie kan automatisch plaatsvinden (indexering) of als beleidskeuze.

Toepassingen omvatten loon- en salarisonderhandelingen en CAO's met inflatiecorrectie, pensioenen en sociale uitkeringen die periodiek worden aangepast, en huurprijzen of contractprijzen die inflatiegecorigeerd kunnen worden. In de praktijk variëren de regels per land, sector en specifieke afspraken; sommige loon- en prijsafspraken bevatten vaste grenzen of caps.

Uitdagingen van inflatiecorrecties zijn onder meer de beperkte representativiteit van CPI en de mogelijkheid van regionale of sectorele verschillen in prijsontwikkeling. Daarnaast kunnen correcties vertraging oplopen of op vaste momenten plaatsvinden, wat koopkrachtverschillen kan veroorzaken. Transparantie in berekening en de exacte timing zijn belangrijke discussiepunten in beleid en bedrijfsvoering.

Zie ook: consumentenprijsindex, loonindexering, cost-of-living adjustment, koopkrachtonderhoud.