Incasseren

Incasseren is het innen van geld dat iemand verschuldigd is, zoals een openstaande factuur, een lening of een schadevergoeding. In de praktijk kan incasseren buitengerechtelijk plaatsvinden, zonder tussenkomst van de rechter, of gerechtelijk, via een procedure bij de rechter. Buitengerechtelijke incasso gebeurt meestal door een incassobureau of door de crediteur zelf, met communicatie zoals aanmaningen en betalingsregelingen. Als deze pogingen geen resultaat opleveren, kan de vordering via een rechter worden afgedwongen, met maatregelen als een vonnis, beslagen loon of goederen.

Etymologie en betekenis: incasseren komt van de Franse werkwoord encaisser, wat zoveel betekent als innen of incasseren van geld. In het Nederlands is het vooral een financieel jargonwoord geworden voor het innen van vorderingen.

Proces en praktijk: Het incassotraject begint doorgaans met herinneringen en aanmaningen. Vervolgens kan een deurwaarder worden ingeschakeld voor een ingebrekestelling of om gerechtelijke stappen te zetten. Gedurende het traject kan sprake zijn van incassokosten, betalingsregelingen en mogelijk bemiddeling. Incassobureaus en crediteuren moeten handelen volgens wet- en regelgeving, met aandacht voor privacy en maximaal toepasbare buitengerechtelijke kosten.

Juridische context: In Nederland is er regelgeving rondom buitengerechtelijke incassokosten, vastgesteld in het Besluit vergoeding buitengerechtelijke incassokosten (BIK). Daarnaast kunnen incassoacties onderworpen zijn aan regels uit het burgerlijk procesrecht en toezicht op incassopraktijken om misbruik te voorkomen. Voor betrokkenen is het doorgaans verstandig vorderingen te controleren op juistheid en redelijkheid voordat betalingsafspraken of verdere stappen worden gezet.