Herinregeling

Herinregeling is een term uit de Nederlandse bestuurlijke en juridische taal die een regelgevingsmechanisme beschrijft voor het opnieuw invoeren of herstellen van een maatregel, programma, recht op uitkering of regelgeving die eerder is beëindigd, opgeschort of ingetrokken. Vaak wordt een herinregeling toegepast in overheidsbeleid en bestuursrecht om publieke maatregelen in een vernieuwde of aangepaste vorm te herstellen.

Etymologie: Het woord combineert het voorvoegsel her- met regeling, wat terug- of opnieuw in werking treden aanduidt.

Contexten variëren: het kan gaan om sociale zekerheidsregelingen, subsidies, milieuregels, fiscale regelingen of vergunningverleningsprocedures. Een herinregeling volgt doorgaans op evaluatie, hervorming of crisis en streeft naar continuïteit in combinatie met modernisering of begrotingsbeperkingen.

Proces: Een herinregeling vereist doorgaans een effectbeoordeling, stakeholderconsultatie, ontwerp van de regelgeving, goedkeuring door bevoegde autoriteiten (zoals ministerie en parlement) en publicatie. Overgangsregelingen en een duidelijke einddatum of evaluatieplicht komen vaak voor om toezicht en aanpassingen mogelijk te maken.

Overwegingen: Een herinregeling kan belangrijke voordelen of regels herstellen, maar kan ook leiden tot administratieve complexiteit, onzekerheid voor gebruikers, of begrotingsrisico’s als deze niet goed is ontworpen. Duidelijkheid over geschiktheid, reikwijdte, termijn en evaluatie is essentieel.

Voorbeelden: In de praktijk kan een herinregeling een subsidiefonds met vernieuwde criteria herstellen, een ingetrokken vergunningregeling herinvoeren met aangepaste voorwaarden, of een sociale uitkering tijdelijk herstellen terwijl hervormingen worden afgerond.

Zie ook: regeling, afschaffing en herintroductie, wet- en regelgeving.