Glansmetingen

Glansmetingen is een meetproces in de coatings-, kunststof- en papierindustrie om de glans van een oppervlak te kwantificeren. Glans is de mate van speculaire reflectie en wordt gemeten met een glansmeter. De uitkomst wordt meestal uitgedrukt in glansunits (GU) of in percent reflectance, afhankelijk van de apparatuur. De meting is afhankelijk van de geometrie van de meter (bijv. 60° is de standaard; ook 20° en 85° worden gebruikt voor extreem glanzende of matte oppervlakken) en van oppervlakte-eigenschappen zoals textuur en kleur.

Een glansmeter bevat een lichtbron, een detector en een meetkop. Het apparaat vergelijkt de gereflecteerde intensiteit met een referentiestandaard en geeft een GU-waarde terug. Voor betrouwbare resultaten worden doorgaans internationale normen gevolgd, zoals ISO 2813 voor verf en coatings en ASTM D523 voor speculaire glans, met meerdere meetpunten per monster en een gemiddelde.

Procedureel worden monsters voorbereid volgens klimaat- en onderhoudsvoorschriften, oppervlakken vlak en schoon gemaakt, en op meerdere punten gemeten. De verzamelde data worden geanalyseerd om de reproduceerbaarheid en uniformiteit van de glans te beoordelen.

Toepassingen omvatten autocoatings, bouwmaterialen, plastics en papier, waar consistente glanskwaliteit vereist is. De keuze van meetgeometrie en kalibratieprotocols maakt het mogelijk om prestaties over tijd en tussen partijen te monitoren. Het meten van glans geeft een objectieve maat voor oppervlaktekenmerken, maar perceptie kan door factoren als achtergrond, kleur en textuur beïnvloed worden.