Gehoorschade

Gehoorschade, ook wel gehoorverlies genoemd, is een vermindering van het gehoorvermogen waardoor geluiden minder helder klinken of spraak moeilijker te verstaan is. Het kan sensorineurale schade zijn (in het binnenoor of aan de gehoorzenuw), conductieve schade (in oor buiten- of middenoor) of een combinatie daarvan. De ernst varieert van mild tot diepgaand en het kan vooral de hoge frequenties aantasten.

Oorzaken en risicofactoren: Veroudering (presbycusis) is een veelvoorkomende oorzaak. Daarnaast komen lawaai-gerelateerde gehoorschade, oorinfecties en aandoeningen van het middenoor, hoofdletsel, aangeboren of genetische factoren en het gebruik van ototoxische medicijnen (zoals aminoglycosiden) voor. Ook ziekten zoals diabetes of hart- en vaatproblemen kunnen het gehoor beïnvloeden.

Diagnose en behandeling: Audiometrische testen en otoscopie zijn de belangrijkste diagnostische tools. Behandeling hangt af van de oorzaak en de ernst. In veel gevallen kan gehoorverlies worden ondersteund met hoortoestellen of, bij ernstig tot diepgaand verlies, cochleaire implantaten. Andere opties zijn bot-geleide hoortoestellen, FM-systemen en ondersteuning voor communicatie, zoals ondertiteling en spraakverwerkingstraining.

Preventie en maatschappelijke impact: Preventie richt zich op minder blootstelling aan luid geluid door gehoorbescherming, regelmatige gehoortesten en veilig luistergedrag. Gehoorschade kan leiden tot communicatieproblemen, sociale isolatie en verminderd functioneren op werk of in dagelijkse activiteiten, maar vroegtijdige detectie en passende hulpmiddelen kunnen de gevolgen beperken.