Draadloze

Draadloze is een Nederlands begrip voor communicatie en connectiviteit die zonder fysieke kabels plaatsvindt. Het verwijst naar systemen waarbij apparaten data uitwisselen via radiogolven of andere draadloze signalen, meestal over korte of middellange afstanden. Draadloze connectiviteit is een centraal kenmerk van moderne netwerken, mobiele communicatie en veel consumer electronics.

Veelgebruikte draadloze technologieën zijn Wi‑Fi voor lokale netwerken, Bluetooth voor korteafstandsverbindingen tussen apparaten, Zigbee en Thread voor internet of things-toepassingen, NFC voor contactloze overdracht en RFID voor identificatie en tracking. Ook mobiele netwerken zoals 4G en 5G en satellietcommunicatie vallen onder draadloze interfaces.

Historisch gezien begon draadloze communicatie met radio- en telecommunicatie in de late 19e en vroeg 20e eeuw. In de jaren negentig kwamen consumentennetwerken op gang met Wi‑Fi (IEEE 802.11). Belangrijke standaarden zijn Wi‑Fi (802.11), Bluetooth (802.15.1), Zigbee/Thread (802.15.4) en NFC; mobiele aansluitingen vallen onder 3G/4G/5G.

Voordelen zijn mobiliteit, gemak en minder kabels; nadelen omvatten beperkt bereik, gevoeligheid voor storing en interferentie, variabele snelheid en hoger energieverbruik bij sommige apparaten.

Veiligheid en privacy vereisen beveiligingsmaatregelen zoals WPA3/WPA2 bij Wi‑Fi, sterke authenticatie bij Bluetooth en veilige koppeling bij NFC. Draadloze systemen kunnen kwetsbaar zijn voor afluisteren, spoofing, onderschepping en interferentie.

Toekomstige ontwikkelingen richten zich op hogere snelheden, lagere latency en betere energie-efficiëntie, met voortzetting van Wi‑Fi 6/6E/7, verdere uitrol van 5G en groei van IoT- meshnetwerken.