Cataractextractie

Cataractextractie is een chirurgische ingreep om een staar te verwijderen en het zicht te herstellen. Een staar is een vertroebeling van de natuurlijke lens van het oog, waardoor zicht geleidelijk achteruitgaat. De ingreep wordt meestal overwogen wanneer de visuele hinder zodanig is dat dagelijkse activiteiten niet meer goed mogelijk zijn.

Tijdens de ingreep wordt de cataract meestal verwijderd en vervangen door een kunstlens, een intraoculaire lens (IOL). De meest gebruikte techniek is phacoemulsificatie: met een kleine insnede wordt de lens fijngemalen en weggezogen, waarna een IOL in de lenszak wordt geplaatst. Een oudere methode is extracapsulaire cataractextractie (ECCE) of manuele kleine-incisie cataract chirurgie (SICS), waarbij de lens in grotere stukken wordt verwijderd. Soms wordt ook femtoseconde-laser gebruikt ter ondersteuning. De ingreep gebeurt meestal onder lokale of regionale verdoving en is doorgaans poliklinisch.

Preoperatief onderzoek omvat oogmetingen voor de juiste IOL-sterkte en beoordeling van hoornvlies-afwijkingen en aandoeningen van het netvlies. Nazorg bestaat uit oogdruppels tegen infectie en ontsteking, en een korte herstelperiode. Resultaten zijn doorgaans goed; de meeste mensen zien duidelijk beter na de operatie. Complicaties zijn relatief zeldzaam maar mogelijk, zoals ooginfectie, achterste kapsel-ruptuur, netvliesloslating, verhoogde oogdruk of ontstekingen.

Er bestaan varianten zoals torische IOL’s voor astigmatisme en multifocale IOL’s voor bredere visie zonder bril. Contra-indicaties zijn onder andere actieve ooginfectie, ontsteking of ongecontroleerde oogaandoeningen. Wanneer de staar leidt tot significante dagelijkse beperkingen, is cataractextractie een gangbare en effectieve behandeloptie.