Buitenschil

Buitenschil is de buitenste beschermende laag van een voorwerp of organisme. In brede zin verwijst de term naar de buitenkant die meestal dient ter bescherming tegen mechanische belasting, uitdroging of predatie, en die vaak anders wordt verwijderd of verwerkt in voedselproductie of landbouw. De samenstelling en structuur van een buitenschil variëren sterk: het kan hard en calcietachtig zijn, vezelig of flexibel.

In de natuur komt buitenschil veel voor. Bij planten en zaden kan de buitenschil de exocarp of een andere buitenlaag zijn die het zaad beschermt. Bij fruit kan de schil of dorstende buitenlaag aan de buitenkant zitten, terwijl de eetbare pulpschil of het vruchtvlees binnenin zit. Bij noten en granen is de buitenschil vaak een harde buitenmantel rondom het eetbare hart. Bij weekdieren en kreeftachtigen vormt de buitenschil meestal een hard kalkrijk omhulsel dat het dier beschermt.

In de voedselindustrie en landbouw wordt de buitenschil vaak verwijderd of aangepast. Het verwijderen van schillen noemen we schillen of hullen; dit gebeurt om de eetbaarheid, textuur of smaak te verbeteren. Aan de andere kant kan de buitenschil worden gebruikt voor extracties (zoals citruszeste voor oliën) of voor het produceren van bijproducten.

De term buitenschil kan in verschillende contexten naast elkaar bestaan en verwijst doorgaans naar elk extern laagje dat bescherming biedt of een rol speelt in verwerking en gebruik. In specifieke disciplines worden equivalenten zoals exocarp, schil of hull gebruikt, afhankelijk van het soort organisme of object.