Bedhoogtesignaal

Bedhoogtesignaal is een signaal dat de huidige verticale positie van een bed aangeeft, met name bij verstelbare bedden en ziekenhuisbedden. Het signaal wordt gebruikt door de bedbesturing en aanverwante systemen om de hoogte van het bed ten opzichte van de vloer te bepalen en waar nodig aan te sturen.

Principe en werking: Het signaal kan afkomstig zijn van verschillende typen hoogte-sensoren, zoals een potentiometer, lineaire encoder, magnetische schakelaar of infraroodafstandssensor. De sensor levert een elektrische waarde of digitale code die door de bedbesturing wordt gehercodeerd naar een hoogte-indicatie. In veel systemen werkt dit samen met limit switches en redundante meldingen voor veiligheid. De hoogte kan automatisch worden ingesteld voor transfers en kan ook worden gelogd in het elektronisch patiëntendossier (EPD) of weergegeven op het bedpaneel.

Toepassingen: Zorginstellingen gebruiken bedhoogtesignalen om transfers veilig te laten verlopen, de hoogte af te stemmen op hulpmiddelen zoals stoelen of rolstoelen en hoogtegegevens te tonen aan personeel. In smart- of zorgomgevingen kan het signaal ook geïntegreerd worden met andere systemen, zoals centrale meldkamers of beveiligingsfuncties, en dienen als input voor automatisering en monitoring.

Veiligheid en normen: Bedhoogte ligt doorgaans binnen een vastgesteld bereik, vaak circa 20–25 cm tot rond de 100 cm, afhankelijk van het model. Afwijkingen kunnen leiden tot waarschuwingen of automatische blokkering van beweging. Systemen vallen onder medische elektrische apparatuur; relevante normen omvatten EN 60601-1 en EN 60601-2-52 voor ziekenhuisbedden. Onderhoud van sensoren en voeding is cruciaal, en redundante sensoren verhogen de betrouwbaarheid.

Zie ook: ziekenhuisbed, bedmotor, sensoren, elektronisch patiëntendossier.