Attributengebaseerde

Attributengebaseerde toegangscontrole, meestal afgekort als ABAC, is een model voor toegangsbesluitvorming waarbij toegang tot een hulpbron of dienst wordt bepaald op basis van attributen van de gebruiker, de hulpbron en de omgeving. In ABAC worden beleidsregels gebruikt die concrete vereisten koppelen aan attributen zoals identiteit, rollen, beveiligingsclassificatie, type data, tijdstip, locatie en andere contextuele factoren. Een besluit wordt doorgaans genomen door een beleidsterrefunctie (policy decision point, PDP) die de attributen evalueert tegen de regels, waarna een enforcement point (policy enforcement point, PEP) beslissingen afdwingt.

Belangrijke kenmerken zijn onder meer fijnmazige controle, dynamische beslissingen en contextbewuste verificatie. ABAC maakt het mogelijk om toegangsrechten te differentiëren zonder het aantal rollen te exponentiëren, wat vooral schaalbaar is in grote organisaties en bij cloudomgevingen. Het model verschilt van rolgebaseerde toegangscontrole (RBAC), dat op basis van vooraf gedefinieerde rollen werkt, en Discretionary Access Control (DAC), waarbij toewijzingen meer in de handen van eigenaren liggen.

Stand van zaken en implementatie: ABAC wordt ondersteund door standaarden zoals XACML, en wordt ook toegepast via moderne beleidsmotoren zoals Open Policy Agent die Rego-policy’s gebruiken. In praktijk halen organisaties attributen uit identiteits- en directoryomgevingen (LDAP, Active Directory), attribuutstores en contextgegevens van systemen en apparaten.

Toepassingsgebieden omvatten onder meer cloudtoegang, data sharing, gezondheidszorg en gereguleerde sectoren waar context, privacy en compliance cruciaal zijn. Uitdagingen zijn onder meer beleidscomplexiteit, attributbeheer en prestatieoverhead, evenals privacy- en governancekwesties bij het verzamelen en delen van attributen.

---