weerssensoren

Weerssensoren zijn meetinstrumenten die atmosferische omstandigheden registreren en zo de basis vormen voor weersobservaties. Ze maken deel uit van weerstations en worden gebruikt voor weersverwachting, klimaatonderzoek, hydrologie en sectoren zoals de landbouw. Sensoren kunnen bestaan uit professionele systemen of consumentengeoriënteerde persoonlijke weersstations, en kunnen afzonderlijk of als onderdeel van netwerken worden ingezet.

Veelvoorkomende sensorische grootheden zijn temperatuur (thermometers), relatieve vochtigheid (hygrometers), luchtdruk (barometers), wind snelheid en windrichting (anemometer en windvaan), neerslaghoeveelheid (regenmeter) en zonnestraling (pyranometer) of zonneschijnduur (actinometer). Ook bodemtemperatuur en bodemvochtigheid worden gemeten met gespecialiseerde sensoren. In toenemende mate worden ook UV-index en zichtbaarheid gemeten. De precisie en toepassing variëren per type sensor en opstelling.

Om betrouwbare metingen te garanderen, worden sensorplaatsen zorgvuldig geselecteerd en georiënteerd: open, vrij van directe zoninstraling en wederzijdse beïnvloeding door gebouwen of bomen; vaak worden sensibilen geplaatst in een beschermende behuizing (zoals een Stevenson-screen of een aspirerende radiation shield) tegen overvloedige stralingswarmte en wind. Regelmatige kalibratie en onderhoud zijn vereist om traceerbaarheid en juistheid te behouden.

Gegevens uit weersensoren worden verzameld in stations en centrale databases, waar ze worden vergeleken en geïntegreerd voor dagelijkse weersberichten en lange-termijn klimaatstudies. Nationale instituten zoals KNMI in Nederland en internationale systemen volgens de WMO waarborgen standaardisatie, interoperabiliteit en kwaliteit van de waarnemingen.