waterlichaam

Waterlichaam is een term uit de hydrologie die een geografisch afgebakende hoeveelheid water aanduidt die als afzonderlijke eenheid wordt beschouwd voor ecologische en beheerdoeleinden. Een waterlichaam kan oppervlaktewater zijn, zoals een rivier, een meer of kustwater, maar ook ondergronds water zoals een aquifer. De grenzen van een waterlichaam hangen af van geografie, hydrologie en het doel van de indeling, en kunnen verschillen tussen beleid, monitoring en wetgeving.

Waterlichamen worden in twee hoofdgroepen ondergebracht: oppervlaktewaterlichamen en ondergrondse waterlichamen. Oppervlaktewater omvat rivieren, meren, moerassen en kustwateren; ondergrondse waterlichamen omvat aquifers en ondergrondse bewaar- of spreidingslagen. Ze kunnen zoet, zout of brak water bevatten; lentic of lotic; natuurlijk of kunstmatig; permanent of tijdelijk.

Belangrijke kenmerken zijn onder meer grootte (oppervlakte), volume en diepte, stroming of watersnelheid, waterkwaliteit, temperatuur en chemische samenstelling. De grenzen en kenmerken sturen hoe waterlichamen worden gemonitord, beheerd en geclassificeerd, bijvoorbeeld in termen van ecologische en chemische toestand.

Beheer van waterlichamen is meestal de verantwoordelijkheid van overheden, waterschappen en andere organisaties. Doelen zijn onder meer drinkwatervoorziening, ecologisch evenwicht, recreatie en overstromingsbeheersing. Beleidskaders, zoals de Europese Water Framework Directive, stimuleren een geïntegreerde aanpak en streven naar een goede toestand van alle waterlichamen.

Zie ook: hydrologie, watersysteem, Water Framework Directive.