verblijfszone

Verblijfszone is een term uit de ruimtelijke ordening die verwijst naar een zoningcategorie die primair bedoeld is voor wonen en aanverwante functies. In een bestemmingsplan of ruimtelijk plan wordt een verblijfszone aangewezen om een leefbare en veilige woonomgeving te waarborgen en om de gewenste structuur van de woonfunctie te realiseren.

Doel en omvang

Het doel van een verblijfszone is het creëren van een gebied waar wonen de hoofdfunctie is, aangevuld met passende ondersteunende functies zoals kleine winkels, scholen of zorgvoorzieningen die rechtstreeks ten dienste staan aan bewoners. Zware industriële activiteiten of andere activiteiten met een significant nadelig effect op leefbaarheid worden doorgaans beperkt of uitgesloten. De exacte invulling en strengheid van regels hangen af van de lokale regelgeving en het specifieke plan.

Regels en bouwvermogen

In een verblijfszone gelden doorgaans regels over: welk type bouwwerken is toegestaan, hoogte- en bouwgrenzen, afstand tot openbare ruimten, parkeervoorzieningen en de toegang tot het gebied. Ook kunnen normen gelden voor geluid, privacy en verkeersimpact om de kwaliteit van de woonomgeving te beschermen. De details verschillen per gemeente of regio.

Relatie tot andere zones en instrumenten

Verblijfszone is een van de belangrijkste landgebruikscategorieën in de ruimtelijke ordening en staat naast zones voor werk, industrie, landbouw of recreatie. Het begrip benadrukt de woonfunctie en wordt vaak toegepast binnen een bestemmingsplan, een omgevingsplan of soortgelijke instrumenten om ruimtelijke kwaliteit en leefbaarheid te waarborgen.

Zie ook: bestemmingsplan, ruimtelijke ordening, woonfunctie, zonecategorieën.