toetscombinaties

Toetscombinaties verwijzen naar de combinatie van verschillende toets- en beoordelingsonderdelen die samen de eindscore voor een vak of module bepalen. Elke component draagt een vast gewicht bij aan het eindresultaat en de combinatie is afgestemd op de leerdoelen.

Veelvoorkomende onderdelen zijn schriftelijke examens, mondelinge examens, praktijkopdrachten, essays, portfolio’s, werkstukken en projecten, soms ook participatie of stages. Het totale oordeel ontstaat uit een gewogen som van deze onderdelen, waarbij de weging en eventuele minimumpunten in een beoordelingsplan (toetsplan) zijn vastgelegd.

Een beoordelingplan beschrijft welke onderdelen er zijn, welk type toets het is, de weging, en eventuele regels zoals minimumscore per onderdeel, compensatie tussen onderdelen of drempels voor deelname. In veel systemen geldt dat onderdelen samen moeten resulteren in een voldoende algeheel cijfer, en dat enige vorm van compensatie mogelijk is tussen hoge en lage cijfers, met minimumvereisten per onderdeel.

Voordelen van toetscombinaties zijn onder meer dat verschillende vaardigheden worden gemeten, de betrouwbaarheid van de eindscore toeneemt en de kans klein is dat één enkele toets het leerresultaat bepaalt. Nadelen kunnen administratieve last, planninguitdagingen en de noodzaak van zorgvuldige afstemming op de leerdoelen en toetsdocumentatie.

Een illustratief voorbeeld: een vak kent een examen van 40%, een portfolio van 30% en een praktijkopdracht van 30%. Het eindcijfer is de gewogen som; de student moet voldoen aan de afgesproken minimumpunten om te slagen.