toestandscodes

Toestandscodes, in het Engels vaak aangeduid als status codes, zijn codes die de huidige toestand of status van een object, proces of transactie binnen een informatiesysteem aangeven. Ze zijn doorgaans kort en gestandaardiseerd, zodat zowel mensen als machines snel de relevante toestand kunnen afleiden.

Toepassingsgebieden van toestandscodes zijn onder meer softwareapplicaties, bedrijfsprocessen, API’s, datastromen en informatiesystemen. Ze maken het mogelijk om de voortgang, fouten, verloop of archivering van gegevens to the point te communiceren zonder lange beschrijvingen. Vaak koppelt een systeem toestandscodes aan menselijke omschrijvingen via een data dictionary of vertaallaag.

Kenmerken van toestandscodes zijn onder meer dat ze numeriek of alfanumeriek kunnen zijn, en soms hiërarchisch of gecategoriseerd zijn per domein. Voorbeelden van veel gebruikte betekenissen zijn 0 = OK/Actief, 1 = In behandeling, 2 = Voltooid, 3 = Mislukt, 4 = Afgebroken, 9 = Onbekend. De exacte betekenis hangt af van het systeem; daarom is een duidelijke mapping en versiebeheer van de codetabel essentieel.

Ontwerp en beheer van toestandscodes vergt stabiele en uitbreidbare enumeraties, duidelijke documentatie en consistente implementatie door alle interfaces. Bij API’s is het gebruikelijk naast de code ook een mens leesbare omschrijving mee te leveren, en om internationale of lokale vertalingen te kiezen waar nodig.

Zie ook: statuscode, enumeratie, datastructuur, API-ontwerp, data dictionary.