synchroniteitsanalyses
Synchroniteitsanalyses zijn methoden die gericht zijn op het opsporen en kwantificeren van synchronie tussen twee of meer systemen, variabelen of tijdreeksen. Synchronie verwijst naar gelijktijdige of gecoördineerde verschijnselen die op een betekenisvolle manier met elkaar samenhangen, vaak over tijd en mogelijk zonder direct oorzakelijk verband. De term wordt breed gebruikt in wetenschappelijke disciplines die werken met tijdreeksen of dynamische systemen.
De belangrijkste analysemethoden richten zich op het meten van synchronie in verschillende domeinen: op basis van
Toepassingen: in de neuroscience bij EEG/MEG om functionele connectiviteit te beoordelen; in de cardiologie bij analyse
Uitdagingen: niet-stationariteit, ruis en artefacten, foutieve detectie van synchronie door gemeenschappelijke invoer, keuze van venstergrootte en
Zie ook: tijdreeksanalyse, cross-correlatie, coherentie, fase-synchronisatie, synchronisatie in complexe systemen.