statusverhoging

Statusverhoging is het proces waarbij de status van een persoon, groep of organisatie wordt verhoogd. Dit kan voorkomen in diverse domeinen, zoals werk, sociale erkenning en politiek. In een arbeidscontext verwijst het meestal naar een promotie: iemand krijgt een hogere functienaam, meer verantwoordelijkheden en vaker een grotere mate van invloed binnen de organisatie. Een promotie gaat doorgaans gepaard met een loonsverhoging of benoeming in een andere beloningsregeling, maar dit is niet altijd het geval; soms hangt statusverhoging vooral samen met prestige en carrièreperspectief.

In sociale zin kan statusverhoging plaatsvinden door het verkrijgen van erkenning, een eretitel, een bijzondere lidmaatschapsvorm of een ceremoniële toekenning. Ook deelname aan prestigieuze netwerken of adviesraden kan de sociale status verhogen.

De mechanismen die tot een statusverhoging leiden, variëren: formele beoordeling en criteria binnen een organisatie (prestatiemanagement, senioriteit, competenties), nominatie- of verkiezingsprocessen, en symbolische handelingen zoals toekenningsceremonies. De effecten kunnen onder meer bestaan uit betere toegang tot middelen, perceptie van geloofwaardigheid en verhoogde invloed; maar kunnen ook tot ongelijkheid, wrevel bij anderen en statusangst leiden.

Kritisch is dat statusverhoging niet altijd samenvalt met daadwerkelijke bekwaamheid of rechtvaardige procedures. Een zekere mate van duurzaamheid en transparantie in het proces wordt daarom als wenselijk beschouwd.

Zie ook: promotie, meritocratie, sociale status, erkenning.