spanningsregeling

Spanningsregeling is een verzamelterm voor systemen en methoden die gericht zijn op het handhaven van een stabiele netspanning binnen vooraf gedefinieerde grenzen. Het speelt een cruciale rol in elektriciteitsnetten, industriële installaties en consumentenapparatuur waar spanningskwaliteit van invloed is op prestaties en betrouwbaarheid. Door variaties in belasting, netopwekking of transport kunnen onder- of overspanningen ontstaan; spanningsregeling detecteert afwijkingen en bestuurt actuatoren om de spanning weer in het gewenste bereik te brengen.

De belangrijkste technologieën omvatten onder andere on-load tap changers (OLTC) in transformatoren, waarmee während bedrijf de taps worden aangepast om de secundaire spanning te regelen; elektronische spanningsregelaars of voltage regulators voor lagere en middelgrote netten; en capaciteitbanken plus FACTS-apparaten zoals SVC of STATCOM voor VAR-compensatie en snelle spanningsstabilisatie. In hoogspanningsnetwerken worden deze middelen vaak gecombineerd met regelstrategieën op basis van feedback en voorspellende controles om fluctuaties te beperken en de netstabiliteit te verbeteren.

Toepassingsgebieden zijn distributienetten van netbeheerders, industriële installaties waar constante spanning essentieel is en datascenters die lage spanningsvariaties vereisen. Spanningsregeling draagt bij aan betrouwbaarheid, vermindert energieverliezen en beschermt gevoelige apparatuur tegen spanningsfluctuaties.

Regulering en normen: spanningskwaliteit wordt vaak vastgelegd in normen zoals EN 50160 (Voltage characteristics of the public distribution systems) in de Europese Unie. Nationale en regionale regels, waaronder installatiecodes en te onderscheiden normen voor ontwerp en veiligheid, beïnvloeden de implementatie en onderhoud van spanningsregelingen.

Zie ook: spanningsregelaar, voltage regulator, OLTC, STATCOM, SVC, VAR-compensation.