slibproduktie

Slibproductie is het volume aan droogstof dat ontstaat tijdens de behandeling van afvalwater en daarmee een belangrijke bijwerking van afvalwaterzuivering. Het omvat meestal primair slib dat uit bezinking ontstaat en secundair slib dat ontstaat door de biologische behandeling van het water. De hoeveelheid slib die wordt geproduceerd hangt af van het type installatie, de samenstelling van het influent en de gekozen behandelingsprocessen.

De belangrijkste factoren die slibproductie beïnvloeden zijn de organische belasting, de efficiëntie van de vaste-stofverwijdering, de slibleeftijd (SRT) en het terugstromen van slib naar de bioreactor. Een hoger organisch debiet en een hogere verwijderingsgraad leiden doorgaans tot meer slib. Primair slib levert meestal een groter aandeel in het totale sLibproductie dan secundair slib.

Behandeling en verwerking van slib omvatten verdichting (thickening), stabilisatie en ontwatering. Stabilisatie kan aerobe of anaerobe processen betreffen en heeft tot doel geurtjes en pathogenenen te verminderen en het opslaan of transporteren te vergemakkelijken. Een veelgebruikte stap is anaerobe digestie, die de massa en het potentieel voor biogas verhoogt en tegelijkertijd zorgt voor een veiliger eindproduct.

Toepassingen en regelgeving bepalen de bestemming van bewerkt slib. Biosolids kunnen onder strikte nationale en Europese regels worden hergebruikt als bodemverbeteraar, vaak na aanvullende behandelingen. Anders kan slib worden verbrand of gestort. Slibproductie is daarmee een kritische parameter bij planning en operationele kosten van afvalwaterbehandeling.