proefbuizen

Proefbuizen zijn laboratoriumhulpmiddelen in de vorm van korte, cilindrische buizen met een gesloten onderkant en een open bovenkant. Ze worden gemaakt van glas of kunststof en dienen om kleine hoeveelheden vloeistof of vaste stoffen vast te houden, te mengen of te verwarmen. De inhoud varieert doorgaans van enkele milliliters tot tientallen milliliters; de diameter ligt meestal tussen 10 en 25 millimeter en de lengte tussen circa 75 en 150 millimeter. Veel buizen zijn graduatiegetikt en hebben een rand of lip om gieten te vergemakkelijken.

Materiaalkeuze: Glasproefbuizen bestaan vaak uit borosilicaatglas, dat tegen warmte en chemische invloeden bestand is. Kunststof varianten zijn meestal gemaakt van polypropyleen of polymethylpentene en zijn vaak goedkoper en geschikt voor wegwerpgebruik. Sommige buizen zijn geschikt voor autoclaving. Er bestaan ook buizen met stoppers of schroefdop afsluitingen voor afsluiting.

Toepassingen en gebruik: Proefbuizen worden gebruikt voor kwalitatieve experimenten, het mengen van reagentia, het bereiden van monsters en eenvoudige reacties. Ze kunnen rechtstreeks boven een vlam of op een verwarmingsplaat worden verwarmd, voor zover het materiaal dat toestaat. Voor gasvorming of afsluiting worden stopjes of klemmen gebruikt. In laboratoria worden ze vaak in buisrekken geplaatst.

Veiligheid en onderhoud: Verwarm nooit een proefbuis die volledig is afgesloten; verwarmingsschok vermijden. Draag oogbescherming en hittebestendige handschoenen. Glas en sommige kunststof kunnen breken of vervormen bij hoge temperaturen. Glas kan worden gereinigd en hergebruikt als het onbeschadigd is; veel kunststof buizen zijn bedoeld voor eenmalig gebruik en wegwerpbaar.

Zie ook: laboratoriumglaswerk, testbuizen.