oppervlakteeffen
Oppervlakteeffen is een oppervlaktebehandelingsproces waarmee een oppervlak zo vlak en egaal mogelijk wordt gemaakt, zodat zichtbare hoogteverschillen, onvolkomenheden en gravures worden verminderd of geëlimineerd. De term komt voort uit het Nederlandse effenen, wat het gelijkmaken of gladmaken van een oppervlak aangeeft, en verwijst naar verschillende technieken die de topografie van een materiaal controleren.
Toepassingsgebieden en methoden
Oppervlakteeffen kan mechanisch plaatsvinden, bijvoorbeeld door frezen, slijpen, schuren en polijsten met aflopende korrelgroottes. Ook chemische
Kwaliteitscontrole en meetbaarheid
Het vlakheidsresultaat wordt doorgaans beoordeeld met meetinstrumenten voor vlakheid en profilering, zoals optische interferometrie, 3D-profilometrie of
Voordelen van oppervlakteeffen zijn verbeterde passing en afdichting, betere tribologische eigenschappen, en een esthetisch aantrekkelijk oppervlak.
Oppervlakteafwerking, slijpen, polijsten, chemisch-mechanisch polijpen.
Opmerking: dit artikel beschrijft de algemene betekenis en praktijk van oppervlakteeffen in een industriële context.