makromudeleid

Makromudeleid zijn wiskundige of computationele representaties van de hele economie die bedoeld zijn om de ontwikkeling van aggregate grootheden zoals bruto binnenlands produkt (BBP), inflatie, werkloosheid en rente te verklaren en beleidsimplicaties te beoordelen. Ze maken het mogelijk om te simuleren hoe veranderingen in beleid of externe schokken de economie beïnvloeden.

Er zijn verschillende soorten makromudelelen. Structurele of theoretische modellen proberen de onderliggende mechanismen en microfundamenten te expliciteren, vaak met dynamiek en verwachtingen. Voorbeelden zijn dynamische Stochastische Algemene Evenwichtsmodellen (DSGE) en Real Business Cycle (RBC) modellen. Computable General Equilibrium (CGE) modellen zijn grove macro-modellen die de prijsvorming en allocatie in meerdere marktsegmenten weergeven. Empirische modellen richten zich op data-analyse en voorspellingen, waarbij vectorautoregressieve modellen (VAR) veelgebruikte reduced-form tools zijn. Modellen kunnen worden gekalibreerd (calibratie) of geschat (op basis van data, vaak via Bayesiaanse methoden).

Toepassingen omvatten beleidsanalyse en scenariostudie door centrale banken en overheden, economische forecasting en vitaliteitsonderzoek naar de gevolgen van fiscale of monetaire maatregelen. Modellen worden vaak gebruikt om impulssresponsen, effectgrootten en uiteindelijke uitkomsten te onderzoeken bij verschillende schanen en regels.

Beperkingen zijn onder meer modelrisico en aannames over rationaliteit, informatie en marktwerking. Parameteronzekerheid, structurele veranderingen en eenheidsleven kunnen de voorspellingsprestaties beïnvloeden. Daarom wordt in de praktijk vaak meerdere modellen en robustheidsanalyses gebruikt om conclusies te onderbouwen.

Technische uitvoering gebeurt met software zoals Dynare, Matlab, R of Python, en berust op macrodata uit nationale statistieken en internationale bronnen. Makromudeleid dienen als hulpmiddelen voor begrip en beleidsbeoordeling, niet als exacte voorspellingsinstrumenten.