lichtuitstralend

Lichtuitstralend is een term uit de optica en verlichtingskunde die aangeeft dat een bron zelf licht uitzendt. Een lichtuitstralende bron genereert fotonen, bijvoorbeeld door elektronenovergangen in halfgeleiders (LEDs), door thermische straling (gloeilampen) of door fluorescerende materialen. Het begrip wordt vaak gebruikt om onderscheid te maken tussen bronnen die licht uitzenden en oppervlakken die alleen licht terugkaatsen of doorlaten.

In de fotometrie en radiometrie worden verschillende grootheden gehanteerd om de eigenschappen van het uitgestuurde licht te beschrijven. Radiometrische grootheden geven de hoeveelheid stralingsenergie aan, zoals radiatieve flux Φe (W) en stralingsintensiteit Ir (W/sr). Photometrische grootheden koppelen dit aan de menselijke zichtbare gevoeligheid: lumineuze flux Φv (lm), lumineuze intensiteit Iv (cd) en illuminantie of verlichtingssterkte E (lux). De relatie tussen radiometrische en fotometrische grootheden hangt af van de gevoeligheidsfunctie van het menselijk oog, het lumen-concept vereenvoudigt de vergelijking voor zichtbare licht hoeveelheden.

Toepassingen van lichtuitstralende bronnen omvatten algemene verlichting, straatverlichting, displays en indicatoren, waarbij efficiëntie, kleurweergave en richting cruciaal zijn. Door technologieën zoals LED en OLED is het mogelijk licht met hoge efficiëntie en gerichte uitstraling te produceren, terwijl de ruimteverlichting wordt afgestemd op gewenste helderheid en kleurtemperatuur.

Samengevat verwijst lichtuitstralend naar het vermogen van een bron om zelf licht uit te zenden, in tegenstelling tot licht dat wordt gereflecteerd of doorgeleid.