koronaarstentimine

Koronaarstentimine is een medische ingreep waarbij een ballonkatheter via een slagader naar de kransslagaders wordt ingebracht en een stent ter plaatse wordt geplaatst om een vernauwde kransslagader open te houden. Het doel is angina pectoris te verlichten en, bij een hartinfarct, schade aan het hart te beperken en de prognose te verbeteren.

De ingreep gebeurt meestal via een pols (radiale) of lies (femorale) ingreep. Met röntgenbeeldvorming wordt de stenose vastgesteld; daarna wordt een ballonkatheter gebruikt om de ader te openen en de stent te plaatsen. Soms worden intravasculaire beeldvormingstechnieken zoals IVUS of OCT toegepast om de positie te controleren. Na plaatsing wordt de ballon verwijderd en de stent blijft in de vaatwand zitten.

Stenttypen: bare-metal stents (BMS) en drug-eluting stents (DES). DES geven anti-proliferatieve medicijnen af om restenose te verminderen, maar vereisen doorgaans langere duale antitrombose-therapie (DAPT). BMS hebben een hoger risico op restenose maar een kortere DAPT-periode. Er bestaan ook bioabsorbeerbare stents, maar die zijn minder gangbaar.

Na de ingreep volgt meestal een korte ziekenhuisopname en observatie. De medicatie omvat vaak aspirine plus een P2Y12-remmer (bijv. clopidogrel, ticagrelor) gedurende een periode die afhangt van het type stent en de patiënt. Daarnaast worden leefstijlaanpassingen en regelmatige follow-up aanbevolen.

Mogelijke risico’s zijn restenose of stenttrombose, bloedingen, vaatletsel en contrastnefropathie. Het resultaat is meestal verbetering van de bloedstroom en vermindering van klachten; bij een hartinfarct kan PCI levens redden. Voor complexe multivessel-ziekte kan CABG in sommige gevallen een betere optie blijven.