kernbenaderingen
Kernbenaderingen verwijzen naar de belangrijkste methoden, conceptuele kaders en uitgangspunten die in een vakgebied breed worden toegepast. Ze vormen de leidraad voor vraagstelling, analyse en interpretatie en bieden een gemeenschappelijke taal voor onderzoekers, professionals en beleidsmakers. Door kernbenaderingen te onderscheiden, kan men bepalen waar men binnen een veld naar streeft en welke criteria men hanteert bij evaluatie.
De notie van kernbenaderingen ontstaat uit een combinatie van theoretische ontwikkeling, empirische praktijk en consensusvorming binnen
In de wetenschappelijke onderzoekspraktijk verwijzen kernbenaderingen vaak naar de belangrijkste paradigma's of onderzoekslogica, zoals positivisme, interpretivisme
De relatie tussen kernbenaderingen kan complementair zijn, maar ook botsen wanneer aannames over kennis, waarden of
Samenvattend verwijst kernbenaderingen naar de kernkaders die richting geven aan hoe een vakgebied onderzoek doet, problemen