kankeroverleving

Kankeroverleving is een begrip uit de oncologie dat aangeeft hoe lang mensen leven nadat bij hen kanker is vastgesteld. In onderzoeks- en klinische context wordt vaak gesproken over vijfjarige overleving, oftewel het aandeel actieve patiënten dat vijf jaar na diagnose nog in leven is. Daarnaast worden termen als relatieve overleving en ziektevrije (disease-free) overleving gebruikt, die verschillende aspecten van het langleven na behandeling beschrijven.

Overleving verschilt sterk per type kanker en per stadium bij de diagnose. Kankers die vroeg worden ontdekt en adequaat behandeld hebben vaak betere vooruitzichten dan gevorderde of uitgezaaide vormen. Andere invloeden zijn leeftijd, algehele gezondheid, tumorkenmerken, genetische factoren en de beschikbaarheid van gespecialiseerde zorg en follow-up.

Survivorship gaat verder dan leven langer leven; het omvat ook de kwaliteit van leven en de late effecten van behandeling, zoals vermoeidheid, cognitieve klachten, vruchtbaarheidsproblemen en secundaire gezondheidsproblemen. Vroege en continue follow-up, beeldvorming, preventie van recidive en revalidatie zijn cruciaal voor veel patiënten.

De afgelopen decennia zijn de overlevingscijfers wereldwijd toegenomen door betere screening, chirurgische technieken, bestraling, en gerichte en immuuntherapieën. Toch blijven er verschillen bestaan tussen kanker soort en bevolkingsgroepen, en tussen regio’s. Beleidsmaatregelen en zorgaanbod richten zich op tijdige diagnose, maatwerkbehandeling en langdurige nazorg.

Zie ook: kankerregistraties, survivorshipzorg, langetermijneffecten van kankerbehandeling.