intensiteitsgewogen

Intensiteitsgewogen is een term die wordt gebruikt om aan te geven dat de bijdrage van elke meting of elk datapunt afhangt van een bijbehorende intensiteit of signaalsterkte. Het idee is dat sterk signaal, often gemeten als hogere intensiteit, meer invloed krijgt op het uiteindelijke resultaat dan zwakkere signalen, waardoor ruis in zwakkere delen minder invloed heeft en de betrouwbaarheid van de maat wordt vergroot.

In de statistiek en beeldanalyse wordt vaak een intensiteitsgewogen gemiddelde toegepast. Als i indexeert op verschillende metingen met bijbehorende intensiteiten I_i en waarden x_i, dan wordt het intensiteitsgewogen gemiddelde berekend als μ = (sum(I_i · x_i)) / (sum(I_i)). Een gerelateerd concept is de intensiteitsgewogen centroid of centrum van zwaartekracht, waarbij de positie coördinaten x̄, ȳ worden berekend als x̄ = (sum(I_i · x_i)) / (sum(I_i)) en ȳ = (sum(I_i · y_i)) / (sum(I_i)). In spectroscopie, fotometrie en beeldvorming wordt deze methode gebruikt om de maat te vormen die representatiever is voor gebieden met hoger signaal.

Toepassingen bevinden zich onder meer in beeldverwerking, medische beeldvorming, microscopie en fotometrische analyses. Intensiteitsgewogen methoden helpen bij het verminderen van de invloed van ruis in lage-intensiteitsgebieden, maar kunnen ook leiden tot bias naar heldere regio’s als de intensiteitsverdeling scheef is. Bij toepassing is het belangrijk rekening te houden met de signaal-ruisverhouding en de betekenis van de gewichten.