infrastructuurblootstelling
Infrastructuurblootstelling is een begrip uit milieukunde en volksgezondheid dat verwijst naar blootstelling aan schadelijke stoffen die via infrastructuursystemen in contact komen met mensen en leefomgevingen. Het ontstaat uit verontreinigingen en materialen die betrokken zijn bij water-, riool-, verwarmings- en transportinfrastructuur, evenals uit bouw- en onderhoudsactiviteiten rond gebouwen en wegen. Het begrip benadrukt dat niet alleen consumentengoederen, maar ook de infrastructuur zelf een bron van blootstelling kan zijn.
Veel voorkomende bronnen van infrastructures blootstelling zijn onder andere verouderde drinkwaterleidingen van lood of andere metalen,
Blootstelling vindt doorgaans plaats via inhalatie van stof en dampen, ingestie via besmet water of bodem en
Beleid en praktijk richten zich op sanering en vervanging van verouderde infrastructuur, onderhoud en inspectie, ventilatie