emigreren

Emigreren is het verlaten van het eigen land om zich in een ander land te vestigen, meestal met de intentie permanent te verblijven. Een persoon die emigreert heet een emigrant. Emigreren is de vertrekkant van internationale migratie; immigreren is de komst naar een nieuw land en vestiging daar. De termen emigratie en immigratie beschrijven dus respectievelijk vertrek en aankomst bij internationale migratie.

Redenen om te emigreren zijn onder meer economische kansen, politieke of maatschappelijke onrust, conflicten, familiehereniging, studie of de wens voor een betere leefomgeving. Het emigratieproces omvat vaak planning, het regelen van visa of verblijfsvergunningen, erkenning van diploma's en integratie in de samenleving. Emigratie kan gevolgen hebben voor zowel het herkomstland (bijvoorbeeld uittocht van arbeiders, remittances) als het gastland (demografische en culturele veranderingen).

Historisch gezien kent Nederland een lange traditie van emigratie, met grote aantallen die tussen de 17e en 20e eeuw naar Amerika, Canada en Australië trokken. Later lagen migratieroutes ook naar andere delen van de wereld en binnen Europa. Tegenwoordig vindt emigratie wereldwijd plaats en wordt ze beïnvloed door economische ontwikkelingen, politieke omstandigheden en migratiewetgeving.