eiwitgedrag
Eiwitgedrag verwijst naar hoe eiwitten zich gedragen en hoe ze dynamisch veranderen onder uiteenlopende omstandigheden. Het omvat het vouwen van polypeptideketens tot functionele structuren, bewegingen en interacties met water, met andere macromoleculen en met liganden. Eiwitten bestaan uit aminozuurresiduen en hebben meerdere niveaus van structuur: de primaire structuur (volgorde van aminozuren), de secundaire structuur (α-helixen en β-sheets), en de tertiaire en kwartaire structuur die de driedimensionale conformatie en functioneren bepalen. Het gedrag van eiwitten hangt samen met een energielandschap, vaak uitgelegd via een funnel-achtig model, waarbij de laagste vrije energie meestal overeenkomt met de functionele toestand.
Factoren die eiwitgedrag beïnvloeden zijn temperatuur, pH, ionensterkte, wateractiviteit en de aanwezigheid van denaturerende stoffen zoals
Onderzoek naar eiwitgedrag maakt gebruik van experimentele methoden zoals nucleaire magnetische resonantie (NMR), röntgendiffractie, cryo-EM en