eenvoudigst

Eenvoudigst is de overtreffende trap van het Nederlandse bijvoeglijk naamwoord eenvoudig, wat iets betekent als niet ingewikkeld, gemakkelijk of duidelijk. Het woord drukt de hoogste graad van eenvoud uit ten opzichte van andere opties of mogelijkheden. Eenvoudigst kan zowel attributief als predicatief gebruikt worden.

Attributief gebruikt men het met een zelfstandig naamwoord: de eenvoudigste oplossing, het eenvoudigste pad. Predicatief kan men bijvoorbeeld zeggen: het pad is het eenvoudigst te volgen of dit probleem is het eenvoudigst op te lossen. In zinnen met een infinitief wordt vaak de constructie gebruikt: het eenvoudigst te begrijpen, het eenvoudigst te doen.

Etymologie: eenvoudig is afgeleid van eenvoud, een kernbegrip voor gebrek aan complexiteit of moeilijkheid. De vorm eenvoudigst is de standaard superlatieve die ontstaat door de uitgang -st toe te voegen aan de vergrotende of vergelijkende vorm van eenvoudig, afhankelijk van de zinsbouw.

Varianten en stijl: naast eenvoudigst bestaan ook de vormen de eenvoudigste en het meest eenvoudige, die gebruikelijk zijn afhankelijk van de grammaticale context. In formele of technisch-instructieve taal komen vaak precieze formuleringen voor zoals “het eenvoudigst te realiseren” of “de eenvoudigste methode”.

Zie ook: eenvoud, eenvoudigheid, eenvoudig. Voorbeelden: “De eenvoudigste oplossing is meestal de beste.” “Dit pad is het eenvoudigst te volgen.” “Het probleem is het eenvoudigst op te lossen.”