dyslipidemie

Dyslipidemie is een verzamelterm voor abnormale lipideniveaus in het bloed, meestal gekenmerkt door een verhoogd LDL-cholesterol, verhoogde triglyceriden, en/of een verlaagd HDL-cholesterol. Het vergroot het risico op atherosclerose en hart- en vaatziekten.

Dyslipidemie kan primair zijn (genetisch, zoals familiaire hypercholesterolemie) of secundair aan factoren zoals overgewicht, onvoldoende lichaamsbeweging, diabetes mellitus, hypothyreoïdie, nierziekten, leverziekten, roken en bepaalde medicijnen.

Lipoproteïnen die betrokken zijn, zijn onder meer LDL-cholesterol, HDL-cholesterol en triglyceriden die meestal via VLDL en andere lipoproteïnen circuleren. Een hoog LDL- of laag HDL-niveau bevordert de vorming van atheromatose in slagaders.

Diagnostiek gebeurt meestal met een bloedonderzoek naar een lipidenspectrum: totaal cholesterol, LDL-C, HDL-C en triglyceriden. Sommige richtlijnen vermelden ook non-HDL-cholesterol als aanvullende maat. Herhaling en risicoclassificatie hangen af van leeftijd en erfelijke factoren.

Behandeling richt zich op levensstijlaanpassingen zoals gezonde voeding, regelmatige lichaamsbeweging, gewichtsverlies en stoppen met roken. Medicatie, meestal statines als eerste keuze, verlaagt LDL-C. Andere opties zijn ezetimibe, PCSK9-remmers, fibraten bij hypertriglyceridemie en omega-3 vetzuren.

Doel van behandeling is vermindering van het risico op hart- en vaatziekten, afhankelijk van het totale cardiovasculair risico. Regelmatige controle van lipiden en bijwerkingen is onderdeel van de zorg.