documentatieanalyse

Documentatieanalyse is een systematische methode voor het onderzoeken en interpreteren van documenten met als doel informatie te extraheren, de inhoud en context te begrijpen en de bevindingen te gebruiken voor besluitvorming, onderzoek of informatiebeheer. Het analyseproces omvat meestal: doelstelling definiëren, relevante documenten verzamelen, selectiecriteria toepassen, coderen en labelen van gegevens, thema's en patronen identificeren, interpretatie en synthese van bevindingen, en rapportage.

Toepassingsgebieden van documentatieanalyse liggen onder meer in academisch en historisch onderzoek, kwaliteits- en compliance-audits, en informatie- en kennismanagement, evenals documentatie- en archiefbeheer. Het veld kan zowel kwalitatieve als kwantitatieve elementen combineren, afhankelijk van de doelstellingen en beschikbare documentatie.

Uit uitkomsten ontstaan vaak een samenvatting van bevindingen, databanken of metadata-sets, procesmodellen en beleidsadviezen die richting geven aan besluitvorming, documentatiepraktijken of systeemontwerp. Documentatieanalyse levert vaak inzichten op in de betrouwbaarheid, volledigheid en relevantie van documenten en de context waarin ze zijn geproduceerd.

Kwaliteitsaspecten van de analyse zijn validiteit, betrouwbaarheid en transparantie. Methodische waarborgen zoals triangulatie, interbeoordelaarsbetrouwbaarheid en reproduceerbare werkwijzen dragen bij aan de geloofwaardigheid van resultaten en maken analyse herhaalbaar voor andere onderzoekers of practitioners.

In verband met verwante disciplines rijst een duidelijk verband met contentanalyse, tekstuele analyse, metadatabeheer, informatiebeheer en archivering, omdat deze domeinen elkaar versterken bij het ervaren van en omgaan met documentmatige informatie.