datadelingsovereenkomst

Een datadelingsovereenkomst (DDS) is een contract tussen twee of meer partijen waarin de voorwaarden voor het uitwisselen en verwerken van persoonsgegevens of andere gegevens worden geregeld. Het doel is om samenwerking mogelijk te maken terwijl privacy, beveiliging en naleving van relevante wet- en regelgeving gegarandeerd blijven.

Een DDS beschrijft onder meer de reikwijdte van de datauitwisseling, de doeleinden van verwerking, de categorieën persoonsgegevens en de betrokken personen. Daarnaast bevat het afspraken over de rollen en verantwoordelijkheden van de partijen (bijvoorbeeld verwerkingsverantwoordelijke en verwerker, of gezamenlijk verantwoordelijken), bewaartermijnen, terugname of vernietiging van data bij afloop en eventuele beperkingen op overdracht naar derde partijen of buiten de Europese Unie.

Belangrijke elementen zijn onder meer de wettelijke basis voor verwerking, de beveiligingsmaatregelen (technisch en organisatorisch), rechten van betrokkenen (zoals inzage en correctie), en procedures voor incidenten en meldplicht. Ook omvat een DDS vaak audits, toezicht op compliance, en afspraken over aansprakelijkheid, indemniteit en geschillenoplossing. Indien persoonsgegevens worden uitgewisseld met partijen in andere rechtsgebieden, bevat de overeenkomst clausules over internationale doorgifte en de toepasselijkheid van passende waarborgen, zoals modelcontractbepalingen.

De DDS sluit aan bij het privacy- en databeschermingsrecht, zoals de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG/GDPR), en kan naast een verwerkersovereenkomst bestaan wanneer één partij namens een ander partij persoonsgegevens verwerkt. Een DDS wordt doorgaans periodiek herzien en kan na beëindiging van de samenwerking leiden tot vernietiging of teruglevering van data. Het is aan te raden juridische bijstand te raadplegen bij de opstelling.