configuratietheorie
Configuratietheorie, ook wel bekend als configuratieonderzoek, is een benadering binnen de organisatiekunde en strategie die zich richt op het begrijpen en analyseren van organisaties als een geheel van onderling verbonden elementen. In plaats van individuele variabelen te isoleren, benadert deze theorie organisaties als complexe systemen waarin verschillende onderdelen, zoals structuur, cultuur, strategie en technologie, samenwerken om een unieke configuratie te vormen. Deze configuraties zijn vaak niet lineair of voorspelbaar, maar ontstaan door interacties tussen verschillende factoren.
De configuratietheorie is geïnspireerd door werken van onder anderen James G. March en Johan P. Roos, die
Een centrale uitdaging binnen de configuratietheorie is het identificeren en classificeren van verschillende configuratietypen. Onderzoekers proberen
Critici van de configuratietheorie wijzen erop dat de benadering soms te statisch kan zijn, omdat configuraties